Facebook poniżej 13 lat 👀

 

Wszyscy wiemy, że ograniczenie wiekowe na Facebooku (konto może utworzyć osoba która ukończyła 13 lat) to tak naprawdę fikcja. Wcześniejsze zakładanie konta dziecku można uzasadnić różnie np. koniecznością kontaktów, rozmów z rówieśnikami  czy przeświadczeniem, że nasza pociecha nie może być przecież gorsza od innych, a czasem szybkiej informacji co było zadane w szkole. Powyższe argumenty  nie są jednak zbyt trafne. Dla dziecka nie ma lepszej sposobu na zacieśnianie właściwych więzów z przyjaciółmi, niż kontakt twarzą w twarz. To właśnie w taki sposób nasz syn lub córka może nauczyć się myśleć w sposób krytyczny.

Na rozwijanie znajomości w Internecie będzie mieć przecież całe życie – po co więc w wieku 9 czy 10 lat przyspieszać ten proces?

 

Na pewno słyszeliśmy nie raz „Przecież wszyscy z mojej klasy już są na grupie!” . Poprzez uleganie uczymy nasze dziecko kapryśnego podążania za modą, które może być w przyszłości zgubne w skutkach.

W sieci czyha wiele niebezpieczeństw. Zjawisko cyberprzemocy jest

bardzo powszechne, nigdy nie wiemy kto siedzi po drugiej stronie ekranu, nie jesteśmy z dzieckiem non stop, nie wiemy co i z kim pisze.

Dzieci są łatwowierne i wiele osób to wykorzystuje.

 

Inną kwestią jest to, że portal   zachęca młodych ludzi do kreowania idealnego obrazu samego siebie. Wstawiane są piękne zdjęcia , w tym liczne przeróbki . Dziecko może mieć poczucie, że jest gorsze, brzydsze, będzie czuło się źle. Posty na Facebooku mają duży wpływ na emocje dzieci i ich rozwój.

Poza tym dzieci nie mają jeszcze do końca rozbudowanej świadomości prywatności zarówno swojej jak i rodziny, przez co mogą mieć trudności w ocenie tego, co można  i powinno się w Internecie publikować i komentować.

Tak więc nieprzemyślana zgoda rodziców na dostęp do Facebooka  może dostarczyć dziecku wiele radości, ale jednocześnie wyrządzić mu sporą krzywdę.

CZY MOJE DZIECKO JEST UZALEŻNIONE OD SMARTFONA ?

   Czy moje dziecko jest uzależnione od smartfonu?

Coraz większa liczba nawet małych dzieci jest przywiązana do smartfonu. Dosłownie wszędzie - w parku, na uroczystościach rodzinnych , nawet w sklepach- otaczają nas maluchy pochłonięte ekranami telefonów. Często próby odebrania urządzenia takiemu dwu lub trzylatkowi kończą się płaczem i histerią. 

Myślę, że wielu z nas bagatelizuje zagrożenia uzależnienia od smartfona 📱, mimo, iż ma to taki sam mechanizm jak w przypadku uzależnienia od alkoholu i narkotyków. Dziecko, które za długo korzysta z Internetu gorzej śpi, gorzej nawiązuje relacje "w realu", gorzej się uczy, gdyż ma zaburzoną koncentrację uwagi , gorzej się czuje , jest w dużym stopniu narażone na stany depresyjne. 

Pierwszym krokiem do uzależnienia jest czas, który młody człowiek spędza w telefonie. Okazuje się, że najnowsze badania w Polsce pokazują, że  nastolatkowie korzystają aktywnie ze smartfona  średnio ponad 4 godziny dziennie,  a 12% młodzieży nawet powyżej 9 godzin . ⏰

A jaki czas Państwa dziecko może spędzać w Internecie ?⏰

To zależy od wieku :

0-2 LATA : NIE POWINNO ZUPEŁNIE SPĘDZAĆ CZASU PRZED WYŚWIETLACZEM KOMÓRKI

3- 5 LAT : do 1 godziny dziennie

6-12 LAT : do 2 godzin dziennie

13-18 LAT : do 3 godzin dziennie

Czy moje dziecko jest uzależnione ? . Oto symptomy, które powinny wzbudzić czujność rodziców:

Fizyczne :

-ma przekrwione oczy

- odczuwa ból kręgosłupa, nadgarstka , palców

-ma wahania apetytu

Społeczne :

- nie okazuje zainteresowania niczym poza telefonem

- wpada w konflikty z rówieśnikami, dorosłymi

- izoluje się od znajomych 

Psychologiczne:

-ma napady złości, czuje niepokój, gdy nie ma dostępu do Internetu

-traci kontrolę nad czasem spędzanym w Internecie

-ma wahania nastroju 

Zachęcam do wykonania testu "Czy moje dziecko jest uzalęznione od smartfona ?"   na stronie Czy jesteś uzależniony od internetu? – rodzice.co

Źródła

1.Raport NASK 2019, www.nask.pl

2. Fundacja Edukacji Zdrowotnej i Psychoterapii www.edukacja-zdrowotna.pl

Dziecko z ADHD w domu i w szkole 

         Drodzy rodzice i nauczyciele!  W szkołach pojawia się coraz  więcej dzieci cierpiących na zespół nadpobudliwości ruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi. Schorzenie to ma podłoże biologiczne, ale co bardzo ważne NIE jest rezultatem złego wychowania przez rodziców. Aby stwierdzić, czy dane dziecko ma ADHD należy udać się do psychiatry dziecięcego. Nie możemy mówić, że dziecko, które jest bardzo impulsywne, a zarazem ma problemy z koncentracją na lekcjach na pewno cierpi na to schorzenie. Jest wiele chorób (np. cukrzyca, astma,), zaburzeń psychicznych (np. paniczny lęk, depresja, autyzm), skutki działania leków czy środków odurzających, które mogą przypominać objawy ADHD. Ogromnie ważna jest więc rozważna ocena trudności ucznia dokonana przez doświadczonego psychiatrę, a nawet psychologa dziecięcego. Dobra diagnoza ułatwi znalezienie skutecznej pomocy dla dziecka, jego rodziny, a także środowiska szkolnego. Ono samo ma zazwyczaj sporo pytań odnośnie tego, co się z nim dzieje, dlatego tak ważne jest ustalenie czy mamy do czynienia z ADHD czy też nie.

         Osoby z ADHD są zazwyczaj bardzo ruchliwe, w wieku niemowlęcym często dużo płaczą i nie śpią dobrze. Zazwyczaj dopiero gdy zaczynają naukę w szkole i wymaga się od nich tego, aby spokojnie siedziały w ławce 45 minut oraz wykonywały zadania od początku do końca, zaczynają się trudności. Uczeń z ADHD chce stale rozmawiać, przeszkadza innym dzieciom. Zdarza się, że takie osoby stale zapominają niezbędnych przyborów szkolnych. Dzieci z tym schorzeniem są zainteresowane wszystkim co się wokół nich dzieje (np. tym, że przejechał drogą autobus, ma nitkę na ubraniu czy słyszy odgłosy przedszkolaków z placu zabaw), dlatego jego uwaga jest rozproszona i nie może się skupić na zadaniu. Trzeba bardzo uważać na takie dzieci na drodze, gdyż młody człowiek gdy zobaczy coś po drugiej stronie ulicy, może wbiec na nią nie zwracając uwagi na nadjeżdżające pojazdy. Impulsywność ma także wpływ na relacje z innymi dziećmi. Uczeń z ADHD może brzydko się wyrażać, bić inne dzieci tylko dlatego, aby zaspokoić własną potrzebę. Wydaje się,że rozmyślnie dąży do wyrządzenia szkody i dlatego często jest odrzucany przez kolegów i koleżanki. Często jednak te dzieci nie mają złych intencji.

Aby pomóc dziecku z ADHD stosuje się wiele metod leczenia i środków wspierających . Są wśród nich : leczenie farmakologiczne, psychoterapia, terapia zachowania. Najczęściej stosowane terapie to trening dla rodziców oraz terapia behawioralna, EEG- Biofeedback. Terapeuta musi poznać dokładnie na czym polegają problemy, w jakich sytuacjach się pojawiają i jak rodzice sobie z nimi radzą, a następnie opracowuje strategie działanie odpowiednie dla całej rodziny.

W zmaganiach z ADHD jedną z podstawowych spraw jest optymistyczne nastawienie. Fachowa pomoc, determinacja i pozytywne nastawienie zarówno ze strony dziecka, rodziców i nauczycieli powinny poprawić sytuację oraz sprawić, że uczeń będzie szczęśliwy i będzie odnosił sukcesy.

Asertywność - umiem powiedzieć NIE

 

Asertywność, czyli umiejętność radzenia sobie w sytuacjach społecznych

Każdy uczeń jest inny i niepowtarzalny. Różnicie się zainteresowaniami, temperamentem, ale także poglądami na wiele spraw.  I świetnie, tak być powinno. Ale musicie pamiętać  ,że jesteśmy częścią społeczeństwa, dlatego ważne jest budowanie właściwych relacji z kolegami, koleżankami, rodzicami , nauczycielami  oraz innymi ludźmi, z którymi macie kontakt.

Ważne jest , aby nie zmuszać nikogo do zmiany opinii i przekonań tylko dlatego, że mi się to nie podoba, gdyż ja myślę inaczej.  Kiedy stanowczo  bronimy swojego zdania, ale przy tym nie obrażamy i nie ranimy nikogo jesteśmy asertywni. Szanujemy swoje zdanie i zdanie innych. Asertywność nie jest naszą cechą wrodzoną, ale każdy może się jej nauczyć.         

 W zachowaniu asertywnym  należy pamiętać o tym, aby mówić spokojnie, ale stanowczo, nie spuszczamy wzroku. Nie wolno w takiej sytuacji krzyczeć lub wymachiwać rękami. Ćwiczyć umiejętność asertywnego zachowania można w różnych sytuacjach  społecznych, np.  mama kupiła ci koszulkę , która ci się nie podoba.  Złości się ,że wydała dużo pieniędzy , a ty nie chcesz w niej chodzić lub twój kolega zasiedział się u ciebie do późna, a ty masz jutro kartkówkę z języka angielskiego i zależy ci na dobrej ocenie ( koledze nie koniecznie).

Zastanówcie się jak zachować się asertywnie w takich sytuacjach . Na pewno nie będzie łatwo opanować emocje. Pamiętajcie, że w wielu sytuacjach nie warto być uległym. Kiedy rezygnujemy z własnych poglądów i opinii, możemy doznać poczucie krzywdy i niesprawiedliwości. Nie dajcie się wykorzystywać, nie bójcie się utraty aprobaty oraz reakcji innych osób. Z drugiej strony trzeba uważać, aby nie zachowywać się agresywnie, nie popaść w konflikt. Wtedy możemy stracić szacunek do samego siebie, a dodatkowo stać się nielubianym. Ważne  jest traktowanie każdego z uprzejmością.

Odmówić jest ciężko, ale jeszcze gorzej jest żyć w ciągłym poczuciu bycia wykorzystanym. Zachęcam Was do objerzenia filmu, który ukazuje jak należy być asertywnym

 Rady odnośnie zdrowego odżywiania!🍓🍒🍐🍏🍎

W obecnych czasach wszyscy zwracamy szczególną uwagę na zdrowie. Aby cieszyć się dobrym samopoczuciem należy jeść zdrowo. Ktoś może zapytać : Jak to zrobić? Zazwyczaj obchodzimy w szkole Dzień Profilaktyki i wtedy wiele uwagi poświęcamy zdrowemu odżywianiu , obecnie jest to niemożliwe, dlatego postanowiłam podjąć ten temat na blogu.

Podzielę się z Wami kilkoma radami, dzięki którym może zwiększyć się wasza chęć do życia i działania.

PO PIERWSZE WARZYWA !

 Drodzy uczniowie regularne jedzenie warzyw zmniejsza ryzyko chorób serca, nowotworów, cukrzycy, otyłości i wielu innych chorób. Postarajcie się, aby do wszystkich posiłków dodawać przynajmniej jedno warzywo, np. do kanapek zawsze wkładaj sałatę lub pomidorka, do obiadu koniecznie surówkę, do jajecznicy szczypiorek, na drugie śniadanie pokrojoną w słupki lub plasterki marchewkę lub paprykę. Mamy wiosnę, więc będziemy mieli coraz więcej świeżych warzyw, coraz więcej możliwości. Warzywa stymulują naszą odporność na różnego rodzaju wirusy oraz regulują działanie hormonów, poprawiają nasze samopoczucie.

PO DRUGIE WODA  !

Zamiast napojów sięgajcie po wodę. Dzięki niej nie będziecie senni i zmęczeni, a zwiększy się wasza koncentracja nad zadaniami, co jest niezwykle istotne, szczególnie teraz, podczas nauki zdalnej. Starajcie się pić wodę cały dzień, aby zmniejszyć ryzyko odwodnienia, które prowadzi do bólów i zawrotów głowy. Dodatkowo woda zapobiega rozwojowi otyłości i nadwagi. Tylko pamiętajcie Nie pijemy wód smakowych!

PO TRZECIE OGRANICZ CUKIER DO MINIMUM !

Wiem, nie jest to proste. Dzieci, młodzież, ale także i dorośli uwielbiają słodycze oraz słodkie napoje. Niestety ich wartość odżywcza je znikoma, a kalorie w nich zawarte są bardzo niezdrowe. Postarajcie się ograniczyć słodycze do max. 2 dni w tygodniu, a jako przekąskę lepiej zjeść pokrojone w słupki lub plasterki warzywa albo owoce. Nasz organizm spokojnie może spokojnie funkcjonować bez cukru.

PO CZWARTE JEDZ SYSTEMATYCZNIE !

Spożywanie 4-5 posiłków dziennie to klucz do zdrowia, gdyż zapewnia nam prawidłowe funkcjonowanie całego organizmu. Ogromne znaczenie ma śniadanie, które powinno się spożyć do godziny po przebudzeniu. Już z samego rana należy dostarczyć naszemu organizmowi składników pokarmowych, energii do pracy mózgu i mięśni. Kolację warto zjeść ok. 3 godzin przed położeniem się spać. I pamiętamy nie podjadamy między posiłkami.

PO PIĄTE AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA !

Jedzenie zdrowych rzeczy jest bardzo ważne, ale nie możemy zapomnieć o ruchu. Proponuję aktywność fizyczną 5 razy w tygodniu po 30 minut dziennie. Może to być jazda rowerem, jazda na rolkach, bieganie, gra w piłkę nożną, a nawet spacery na świeżym powietrzu. Ruch ma mnóstwo korzyści dla naszego zdrowia , pozwala niwelować stres, pozwala zapobiec rozwojowi różnych chorób.

Drodzy uczniowie zasady żywienia wcale nie są skomplikowane i trudne do realizacji. Zachęcam Was do wcielenia w życie tych 5 podstawowych zasad zdrowego odżywiania . Zdrowy tryb życia wpływa korzystnie zarówno na fizyczną kondycję waszego ciała, ale także na psychikę, czyli maleje ryzyko depresji, nerwicy i innych poważnych chorób. A więc do dzieła!

Hejt oraz mowa nienawiści w sieci

    Na całym świecie wielu nastolatków boryka się z jakże trudnym tematem, jakim jest hejt. W Polsce problem przemocy rówieśniczej z użyciem Internetu został nagłośniony w związku z historią gimnazjalistki z Gdańska, która popełniła samobójstwo w efekcie hejtu doznanego ze strony kolegów i koleżanek ze szkoły. W tym przypadku istotną rolę odegrało nagranie kamerką w telefonie komórkowym aktu krzywdzenia nastolatki. Prawdopodobnie groźba upublicznienia zarejestrowanego filmu przyczyniła się do tej tragedii.

Hejt , internetowe obrażanie, sieciowa nienawiść stało się (niestety) również w naszym kraju zjawiskiem powszechnym. Można się z nim spotkać przede wszystkim na portalach społecznościowych, w komentarzach pod zdjęciami lub filmami, na różnego rodzaju czatach pod postacią memów  i demotywatorów. W zasadzie to wszędzie. Co mnie bardzo martwi😔, również w naszej szkole, na czatach (nawet na Teamsach) da się zauważyć internetowe obrażanie.

Jedną z kategorii hejtu jest tzw. mowa nienawiści, która obraża osoby ze względu na takie cechy, jak np. niepełnosprawność, kolor skóry czy pochodzenie. Hejt to przemoc werbalna i może wyrządzić wiele szkód. Dla Was - nastolatków opinia rówieśników jest niezwykle istotna, choć zdaję sobie sprawę, że część z Was się do tego nie przyzna. Z doświadczenia z pracy z młodymi ludźmi zauważam, że negatywne komentarze bardzo silnie oddziałują. Uczniom (ale też dorosłym) trudno poradzić sobie z przykrymi emocjami: złością, smutkiem, żalem, poczuciem odrzucenia, a także jakże ciężką do zniesienia bezradnością. Mowa nienawiści jest nie tylko hejtem w sieci, ale to także, obraźliwe żarty, rysunki, filmiki, napisy na murach.

Z czasem ta fala nienawiści przenosi się też do świata realnego, czyli do szkoły, zwiększając moc oddziaływania na ofiarę. Hejt i mowy nienawiści stały się powszechne w sieci i niosą z sobą konsekwencje nie tylko dla ofiar, ale i dla świadków (rodzin, kolegów), którzy oswajają się z jakże okrutnymi komentarzami, a z czasem przestają je nawet zauważać, traktując jako coś normalnego Ważna jest, więc zdecydowana reakcja na hejt, zarówno ze strony ofiar, jak i świadków. Jeżeli więc widzicie Hejt w sieci, zgłaszjacie to do mnie lub do wychowawcy. To bardzo ważne. Od Was naprawdę bardzo dużo zależy!!!!!

Polecam Wam zobaczyć króciutki filmik  „Cyberprzemoc. Nie stosuj. Nie lajkuj. Nie udostępniaj”

I jeszcze świetny film, historia oparta na faktach ( dla mnie rewelacyjna gra aktorska) o niepełnosprawnej dziewczynie okropnie nękanej przez rówieśników i bezskutecznej walce jej mamy z oprawcami.

*(Na podstawie materiałów Akademii profesjonalnego nauczyciela@ kursu „Cyberprzemoc i cyberuzależnienie.”)

 💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣💣

Mechanizm uzależnienia od telefonu, komputera czy Internetu

Każdy z nas podejmuje na co dzień różne działania. Może się okazać, że niektóre z nich doprowadzą do zmiany niemiłego przeżycia w bardzo przyjemne. W związku z tym dążymy do utrwalania tego działania. Możemy więc wysunąć wniosek, iż nasze aktywności, które mają pozytywny wpływ na nasz nastrój mogą być uzależniające. Robimy coś, co sprawia, że czujemy się przyjemnie i staramy się dążyć do osiągnięcia tego stanu. Z czasem nasze powtarzane działania stają się nawykami, dość często, niestety, nawykami szkodliwymi.

Chcę dziś zwrócić uwagę na termin „uzależnienia behawioralne”. Są to formy zaburzeń, których nie należy kojarzyć z przyjmowaniem substancji psychoaktywnych (np. narkotyki, dopalacze, alkohol), ale z niekontrolowanym wykonywaniem określonych czynności np. (graniem w gry komputerowe, uzależnienie od telefonu komórkowego, komputera/sieci internetowej). Nie można powiedzieć, że każde zachowanie powodujące zmianę samopoczucia prowadzi nas do uzależnienia. Może się tak jednak stać, gdy będziemy to robić kompulsywnie i będzie to miało negatywne konsekwencje dla nas oraz naszego otoczenia.

Z uzależnieniem jest tak, że pojawia się w nas zmiana systemu wartości. Czynność (np. granie w gry komputerowe 🎮) prowadzi do zmiany samopoczucia i staje się przedmiotem uzależnienia. Jawi się dla osoby uzależnionej jako najważniejsza, ważniejsza od wszystkich do tego czasu uznawanych wartości. Wykonywanie tej niekontrolowanej już czynności staje się przymusowe, odczuwalne jest  coraz silniejsze poczucie winy, a nawet wstyd,  np. gdy po raz kolejny sięga się po telefon komórkowy by sprawdzić czy nie ma nowych wiadomości. Negatywne odczucia prowadzą do wzrostu napięcia i niezadowolenia. Wracamy znowu do utrwalonego już sposobu radzenia sobie z takimi negatywnymi uczuciami (np. przejścia na kolejny poziom gry na tablecie)  prowadząc tym samym do pogłębienia się uzależnienia. I tak właśnie początek błędnego koła uzależnienia od telefonu, komputera czy Internetu.

Zwykle rodzina i bliscy osoby, która jest uzależniona zostają wmieszani w podtrzymywanie iluzji i zaprzeczania.  Akceptują wymówki, usprawiedliwienia, wyjaśnienia, kryją osobę uzależnioną przed zetknięciem się ze szkodliwymi konsekwencjami jej zachowania.  Unikają oni bądź nie dostrzegają faktów stanowiących szkodliwe, chyba, że osiągnie już duże rozmiary. Okazuje się, że większość osób uzależnionych trafia na leczenie z powodu nacisków ze strony bliskich, rzadko zdarza się, że taka osoba sama rozpozna swój problem i przyzna się, że nie daje sobie z nim rady. Warto, więc mieć oczy👀 oraz uszy👂 zawsze otwarte, wspierać osoby uzależnione i jak najszybciej reagować.

Na koniec zachęcam do obejrzenia filmiku, który pokazuje w ciekawy sposób mechanizm uzależnienia.

*(Na podstawie materiałów Akademii profesjonalnego nauczyciela@ kursu „Cyberprzemoc i cyberuzależnienie.”)